Bestevenner

Duggvtt gras og bl himmel,
ikkje noko problem levera
ein morgonfrisk toring
i barnehagen nr
bestekameraten str i dra og ventar.

Det vesle ansiktet til Vincent
som lyser opp nr han ser han,
engasjert gestikulering og
lange setningar,
bamsen skal visast fram.

Spring til garderobeplassen,
sit side om side,
pratar ivrig medan
mamma tek av sko og genser,
og fr eg fr sukk for meg
har dei sprunge full fart
inn p avdelinga.

Nr eg kjem inn
har han nesten ikkje tid
til snu seg og sei hadet,
klem blir det vertfall ikkje,
dei bygger lange tog
som skal p eventyr i fjerne fantasiland,
seinare skal dei kanskje
ut p sykkel,
Vincent p lasteplanet,
bestekameraten styrer.

Mammahjarta
dobbelthoppar
av rein glede.





Morgongstund har gull i munn

Snn her har Vincent og eg det om morgonen.
Frst ligg me lenge i senga og kosar, tullar og pratar - fr me str opp og leikar med dyra. Helst i pysjen.
S bygger me stall til hestane, slott, togbanar, bruer og lever oss inn i nye eventyr om elefantbebien som ikkje fin mammaen sin og m sprr alle dei andre dyra om dei er den rette. ♥











Itte, Silli og Chrissti.

hh, i gr lrte Vincent navna til mammaen og pappaen sin. Det er s himla fint at han er blitt s stor, og samtalen gjekk omtrent snn:

"Vincent, ka hette pappaen din?"
"Chrissti!"
"Ja! Christian. Ka hette mammaen din, d?"
"Silli."
"Heilt rett vennen, mamma hette Silje.
Og ka hette du, d?"
"Itte."






Film: verdas finaste latter

Noko av det beste med vera mamma er dei sm, gyldne augneblikka ein kan lsa inst inne i hjarteromma. Alle dei sm uttrykka, faktene, orda, tinga han likar som er typiske for akkurat no og som er med p forme og utvikle den vesle personen. Alt lagrar seg djupt inne i hjartearkivet til mammaen, og eg er utruleg glad for ha ein blogg (og tjue notatbker) til fryse fast tida i, ho gr s uendeleg fort.

For eksempel er Pingu den store helten p YouTube for tida. Her er ein liten snutt eg foreviga ved kveldsmaten her om dagen d dennesnutten rulla over slveplet. Hjerteknusar, elsk, verdas finaste latter.


There's a "new" kid in town

hh, ein liten flik av hjarta mitt brista i ettermiddag.

Nesten p impuls bestemte me oss for klyppa ordentlig guttesveis p Vincent i dag, og d frisren klypte dei fyrste, lange lokkane, var blikket til mammaen vemodig og trevtt. Verdas nydelegaste babyhr!

Eigentleg var det p hg tid med ein aldri s liten hrstuss - Vincent har aldri klypt anna enn lugg og "sidehr" sidan det er himla fint med sm sjarmrar med halvlangt hr med fall. Men - det er lite praktisk for ein toring mtte dytte vekk hr som fell i augene heile tida - s lokkane fekk bein g p.

Det vart ein heilt ny herremann som hoppa ned fr frisrstolen og erklrte seg sjlv for " 'edig!". Heldigvis vart han superfornyd og fortalte til alle han mtte at han hadde "tlppt" seg og tok seg til det nyfriserte hret. Det blir stas visa seg fram i barnehagen i morgon!

Fr og etter







Videoblogg: Vincent fortel om dyrene

For ein herlig ettermiddag! Med lfte om sj nissar i fleng kledde me p Vincent bde ull og vindtette klede, la saueskinnet i vogna og kyrde til Vikjo. Julegateopning i Borggato, masse folk, tente lys og servering av graut og saft. Herlig, julestemningen har virkelig ftt feste, og det rykkar stadig i fingrane etter pynte heile leiligheten. S langt er berre in juleting ftt audiens - nemlig den store julenissen som str i gangvinduet og kikkar ut. Me fann han fram tidligare, og Vincent bar han fornyd inn i stova og la ei bok framfor han. Nissar kan vel lesa? Uansett! Etter ei stund tok me turen til Amfi, kor det var ein fjsnisse som hadde med seg alle dyrene sine - til stor glede for Vincent og dei andre ungane. Han lar seg virkelig fascinera av dyr, s detta kommer me til snakka om lenge.
Ps. Han seier forresten "nei, nei, mat" etter eg sprr om han sg hner. Han prvde nemlig gi dei eit halmstr, men det var ingen som ville spisa det.

video:vincentfilm

Ein liten samtale

Vincent er s kjekk for tida, ordforrdet hans er blitt stort nok til at me kan fra ein liten samtale. I dag kom han dessutan med sitt lengste ord hittil - bursdag. Hjarta mitt held sjlvsagt p sprenga av stolthet kvar gong me frer ein liten samtale - som i kveld. Han stod og var totalt oppslukt av bkene sine, spesielt ei bok der det er forenkla svart/kvitt illustrasjonar av ulike dyr. Deriblant ein tiger.

"Mamma? Mamma! rh!" (lagar djupe brummelydar)

"Sj der du! E' da ein tiger?"

"Nei. Pus."

"Nei, Vincent, da e' ein tiger."

"Nei, nei! Pus!"

"Javel. Er da ein pus, Vincent?"

"Jah!" (nikkar djupt)



20 mnd

Fine, nydelige Vincent Olander-vr er 20 mnd i dag.
Tenk at det berre er fire mnd til 2-rs dag!




Fine, nydelige Vincent Olander 1 1/2 r

Me feirar minijubileum i dag. Tenk at litleguten vr er eitt og eit halvt r! Det var jo eittrsdag med kaker, ballongar og bursdagsfest i gr jo, og det var forrige veke at eg lg p sjukehuset med ein ny verdensborgar i armkroken?

Tenk at Knerten vr er blitt ein heil personlighet innpakka i ein liten kropp! Ordene begynner komma som perler p snor, og han er travelt opptatt med utforsking og leiking heile dagen. Han ler med nr noko er morsomt, kan klappa ivrig i hendene, og kjenner alle rutinar ut og inn - og gir klar beskjed om noko ikkje skjer i rett rekkeflge eller om me har glymt noko. Han legger all sin elsk p Pusi, og peiker retning nr me nevner sauane eller hestane. Ein einaste stor sjarmr - gullet vrt, s stor du er blitt!

Mamma og pappa elsker deg vennen, herfra til evigheten.



Video: Nytt ord

"Iss!" sa Vincent og drog i dra til fryseskapet. Hos Dalebestane vankar det alltid is til dessert p ein sndag, og Vincent veit nyaktig kor han skal finne godsakene. Etter at Isabellaisen var spist opp sprang stefjes rundt i huset og ropte "iss! iss! iss! iss! iss!", tydelig fornyd med det nye ordet han hadde lrt.


For eitt r sidan.

Frste januar, frste dagen i eit nytt r.

For nyaktig eitt r sidan lg eg p eit rosa rom p Haugesund sjukehus, med tusen millionar sommarfuglar flaksande i magen mens Christian og eg skreiv lister over kven som mtte sendast melding til og kven som mtte ringast nr mirakelet var faktum. Eg hugsar dagen som det var i gr, fr start til slutt.
I r, derimot, har eg brukt kvelden p bake muffins med bl glasur og sjokoladekake med non stop. I morgon har me nemlig ein 1-ring i hus! Ein liten, vilter 1-ring som springer rundt omkring. Har det virkelig gtt eitt r?!

Hjerta vrt 11 mnd.

Andre desember, og Vincent har minijubileum. Berre ein liten mned til han runder ret, og Knerten vr blir bare bedre og bedre for kvar dag som gr. Ein pitteliten gutt i ferd med utvikla sin eigen personlighet. Han elsker oppmerksomhet, hyler hgt i protest om han ikkje fr viljen sin, og tvinner foreldre, besteforeldre og oldeforeldre rundt fingrane. Han gr langsetter mblar, slepper seg og str fjellsttt innimellom, og strler av stolthet om nokon held han i hendene s han fr g p ordentlig. Han peiker bestemt p kva han vil ha, og noko av da kjekkaste som finst er leita fram bker som han kommer dragande med, overrekker med bestemt hnd for s strekka armane hgt opp i vret mens han seier "mmmm!" S leser me, blar og blar, peiker p fargar og lager dyrelyder, og han hermer fornyd og lager smattelyd nr me peiker p kaninen. <3


11mnd


Knerten vr.

Vincent har blitt s stor! Dei siste vekene har utviklinga eksplodert, og av og til stopper eg og tenker p kor babyen min blei av. Den runde litle kroppen som lg heilt i ro p stellebordet og kikka med store auger p mamma som vaska og stelte, som var fornyd berre han fekk gripa etter trno sine. Den vesle munnen som berre hadde smakt morsmelk, og brdbetar med leverpostei var berre ein fjern tanke. Den litle guten som alltid lg fint i ro p krabbeteppet og sutta fornyd p ein sjiraff. Misforst meg ikkje, Vincent er babyen min lenge endo, men nr eg ser p han er det av og til vanskelig forst kor mnadane blei av.

Tenk at Knerten vr har blitt ein travel liten krabat som bde setter seg opp sjlv og drar seg opp og str inntil stdige ting! Tenk at gullet vrt har lrt seg "takketakk" og "vrsgo", og han kan tulla, tysa og skrattle nr noko er morsomt. Tenk at i stjlne yeblikk trykker han seg inntil oss fr han krabber vidare for kjenna litt p Pusi sin hale eller dunka p vinduet. Og kor mykje eit mammahjerta smelter nr han strekker seg mot oss og vil opp! Eg har sikkert sagt da fr, men eg seier da igjen: vera mamma blir berre kjekkare for kvar dag! <3

gullet
Vincent nett vkna, str i sengo og prater med figurane p veggen.

Verdens beste jobb.

Eg har nett rydda eit krigsherja kjkken kor istykkerrevne reklamebetar lg side om side med sm grautklattar med fingerspor i. Syndaren sjlv ligg p lading for natta, stuptrytt etter at me har kasta alle leikene ut av leikekipo rten gongar for moroskuld, rulla rundt i heila stovo, og lest Tffe Lille Toget tre gonger p rad.

Eg kan ikkje f sagt da ofta nok, men vera mamma blir berre bedre og bedre for kvar dag. Kven smelter vel ikkje nr ein finn ein liten Knert fullt opptatt med dra posar ut av nederste skuff som han endelig klarte f p gltt? Eller nr han ruller seg full fart mot Pusi som spiser maten sin? Og setter seg fast under kjkkenbordet etter ha gtt i labyrint mellom seksten stolbein? Eller nr han vifter ivrig med lubne sm armar og setter opp verdas nydeligaste smil berre fordi han ser deg?

mammaknert3


Mamma-dikt.


Fr eg blei mamma gjekk eg aldri over leiker og glymte ord i ein voggesong.
Eg bekymra meg aldri for om plantene var giftige eller ikkje, og
eg hadde aldri blitt gulpa p, bsja p, bitt p, tissa p.

Fr eg blei mamma holdt eg aldri fast eit skrikande barn s legen kunne setta spryter.
Eg sg aldri inn i trevte auger og grein, og
Eg hadde aldri flt at hjerta mitt blei knust i tusen betar nr eg ikkje kunne stoppa smerten.

Fr eg blei mamma holdt eg aldri eit svnig barn, berre fordi eg ikkje ville legga det ned.
Eg satt aldri oppe til langt p natt, berre for sj eit barn sova, og
eg hadde aldri kjent flelsen av ha hjerta p utsida av kroppen.

Fr eg blei mamma visste eg ikkje kor spesielt da fles amma ein sulten baby.
Eg visste ikkje om det spesiella bndet mellom ei mamma og hennas barn, og
eg visste ikkje at noko s lite kunne pvirka livet mitt s mykje.

Eg visste ikkje at eg kunne elska nokon s hgt.

vincent3


(Diktet har eg korta ned og omskreve litt, ikkje mitt opprinnelig.)


060809

Dagens frste leikekt er over, og innimellom tenker eg at det er lika greit ingen ser meg nr eg vasser i leiker til leggane og drar ei strmpebuksa over hovudet i desperat forsk p f fram litt latter. Eller nr fruktmosen fyker vegg-i-mellom fordi Vincent prver klappa Pusi samtidig som eg prver dytta ei skjei forsiktig inn i munnen.

Velvel, idag har me ikkje s masse p tapetet. Vincent og eg skal ein svipptur nedom oldebestane fr me skal heim kokkelera med pannene s middagen str klar p bordet til pappan kommer fr jobb. Om eg m f sei det sjlv s har me bedra oss tjue hakk nr det gjeld middag, me diskar stadig opp med nachos, fiskegrateng, pitabrd, og potetemiddag. Not bad, not bad!

Vincent 7 mnd!

7mnd


Eit heilt halvt r.

Med sommarfuglsverm i magen, betraktelig redusert men akk s lykkelig og eit snitt rikare mtte eg snnen min for frste gong. Knerten min. Vincent min. Tenk, det er eit heilt halvt r sidan eg kikka inn i sm, sm auger for aller fyrste gong og strauk over nyfdt babyhud. Tida gr s fort, fra ein bitteliten Knert som meir enn gjerne la seg til sova p brystet til mamma i tide og utide er han no er han ein aktiv liten krabat som ruller rundt p golvet, spiser graut og sjarmerer alle i senk. Tenk, eit heilt halvt r sidan eg blei mamma!

img0228
Dagen fr dagen.
Noks sprekkeklar, spent og sliten.

2
02.01.09
Nydeligheten.

Video: graut.

rets fyrste grillmat er inntatt, Christian er brer plank, og Vincent er langt inni draumeland. Tenkte eg skulle posta ein liten film av nr han spiser graut - grautspisinga gr nemlig strlande, og havregraut med banan og aprikos er saker, spiser ei stor skl kvar kveld. Litt graut havner i hr, nase, kinn, lr, ftter, hender..., men det er vel klart nr ein helst skal vera med eta sjlv og engasjerer med heile kroppen. P videoen er han begynt bli ganske s mett, og s dukka jo mamma opp med kamera, men hyr dei lydane! Nam-nam-nam!

video:graut

Oppdatering i bilder.

Bestemor peiker alltid p meg og fortel meg at eg er bleik, s i helga har eg i likhet med store delar av Norge benytta anledningen til g fr lakenkvit til eit hint av brun. Det har vore ei heilt fantastisk langhelg, eg oppsummerer i bilder:

mat
Lrdag: deilige reker...

utsikt
... p utespiseplassen ved sjen.

soestrene
Fjasesstre!

familiekos
Sndag/mandag: Familiekos p terrassen!

edderkopp
Inntrengar.

vincent
Vincent.

Fyrste skjei med graut.

Eitt stykk sliten mamma idag. I ei veka har eg hatt ein liten ein som har bestemt at det er morgon midt p natta, og nr han frst er vken held han det gjerne gande i 1 1/2 time. D pludrer han fornyd, dreg i ftna sine og vrir seg over p sida og klappar meg i ansiktet. Ingenting er koseligare, virkelig, men 03-04 om natta... Derfor kraup me idag til korset og gav vr aller fyrste skjei med graut. Eg som har vore fast bestemt p kun amme til han er 6 mnd - som anbefalt. Vel, han har rett og slett begynt kreve meir, og graut mettar lengre i ein liten mage enn morsmelk, ergo br nattesvnen og dei gode rutinane vre komme snart tilbake.

Artig var det iallfall, han skar eindel grimasar og lagte "mamma, ka e' da du putta i monen min?!"-uttrykk. Er vel ganske usikker p om havregraut m/ris og kveite faktisk er noko godt, men fekk ned ca ei skjei tilsammen.

redigert
Blei litt gris. Rart med detta lgna stoffet som skal svelgast
- s me spytta eindel ut igjen ette ha smakt litt p da.
Store guten min! <3

Flashback : nyfdt > 4 1/2 mnd.

Leiligheten er stvsugd, litt snop er innen rekkevidde, Christian er p jobb, Pusi p eventyr og Vincent sv stt midt i dobbeltsenga. Heldigvis er eg ein snn person som stortrivs i mitt eige selskap. For yeblikket redigerer eg bilete av Vincent som skal framkallast. Det blir skummelt mange, ettersom me ikkje har framkalt fr, og det er svrt mange album som skal fyllast med sm spor. Begge bestemdrene m f bilder i sine skrytealbum, oldemor p Voss skal f bilder i brev og sjlv har eg tenkt lage babyalbum til han med masse bilete og ste sm tekstar og ting, pluss at eg skal ha i diverse andre bker av typen "Boka om meg" og peikebker. Er s rart sj korleis han har utvikla seg, fr bitteliten nyfdtbaby til snart 5 mnd gammal baby! Stoltheten vr!

mnd


4 mnd.

I dag er det nyaktig fire mnadar sidan du kom til verda. Fire mnadar sidan eg lg med deg i armane for aller fyrste gong, og fire heile mnadar sidan to blei tre. I dag er det nyaktig fire mnadar sidan livet fekk ei heilt ny meining.


Lukk dine yne kjre, og vr ikke lei.
Mamma vil alltid vre hos deg.
Nr du er vken og nr du sover,
nr du tar dine frste skritt, jeg lover.

Jeg skal kile deg s du ler,
og ligger p ryggen og ber om mer.
Jeg skal kysse dine kinn,
dine rer og din nese,
og trke dine trer vekk fra fjeset.

Jeg er hos deg, dag og natt,
mitt kjre barn, min lille skatt.


mammaogknerten

Dpen - 290309

D var dpen oversttt. Me hadde ein perfekt dag, og vrgudane klarte til og med halde p regnet til morgonen etter. Vincent strlte i dpskjolen som oldemor Jorunn har sydd og som bde eg og Amalie er dypt i. Hovudpersonen var glad og fornyd heile dagen, og nesten den einaste av seks babyar som ikkje grein det spor i kyrkja. Elles overraska smtantene med nydeleg sjlvdikta song til Knerten, oldebesten holdt tale og tante Monica tok intet mindre enn 445 bilete dagen gjennom. Det seier i grunn sitt at Vincent tok kveld klokka 9, han som alltid pleier vera vken til 12-01. S, i staden for prva og beskriva den perfekte dagen med ord, viser eg heller nokre bilete.

dp

dp4
Stolte foreldre!

dp2
"Tante" Ragnhild bakte den nydelegaste dpskako!

dp5
1. Ikkje lett bytta bleia i dpskjole...
2. Bordkortene som "tante" Ragnhild og eg lagte.
3. Vincent i kyrkja.

SlitenKnert.

Eg hadde store planar om fortelle om den gongen Knerten og eg var innestengt p det vinduslause badet i andre etasje, og kunne ikkje lse oss ut fordi der var tre meksikanarar som hadde okkupert huset og leita desperat etter oss. Meksikanarane var der fordi Pusi hadde hyrd dei som turgarar i vegen, og sprang ned og opna dra for dei. Knerten og eg visste meksikanarane var ute etter oss fordi det hadde ndd avisene at dei okkuperte huset og at me var fanga. S klart aviser nr isolerte bad. Faktisk hadde eg tenkt skrive i forteljarform og dele redselen, og alt hang fullstendig p greip heilt til eg fortalte det hgt til Christian. Kvifor m ein seie mareritt hgt fr ein forstr at det er like samanhengande og sannsynlig som kamelar p Nordpolen?

Snn elles kan eg fortelje at Knerten ligg sovande, heilt utslitt, i tralla si. Bde 6-vekerskontroll og besk hos kiropraktoren p eit par timar tar p ein liten skrott. Han har lagt p seg heile 2,5 kg - fr 3032 til 5520, og vokse 4 cm i Knertstrrelse og mler no 55 cm. Hos kiropraktoren var da ikkje srlig moro, allerede trytt etter legesjekken. Han begynner nemlig f kolikk og skriker ofte ein heile drss p ettermiddagane og kveldane, og da skjrer i eit mammahjerta ikkje f roa han. Kiropraktoren fant iallfall ein veldig stiv nakke og noko i bekkenet, og meinte at luftproblemene absolutt kunne skuldast at han lg i seteleie i mange veker. Blir iallfall veldig spennande sj om det hjelp i dag - skal tilbake p torsdag. D skal me g til forsinka ultralyd av hoftene, p grunn av hoftene.

vincent5


Smile at Everyone.

Sidan sist har eg feira min aller fyrste morsdag med kvite tulipanar i vase og marsipankake p bordet. Eg har hatt to aleinenetter med min snn, og det finst ikkje noko koseligare enn sove tett inntil kvarandre. Dog, det er ikkje s lett sove skikkelig nr ein har ein liten, sovande kropp som lagar koselydar inntil seg. Ikkje fordi eg er redd eg skal rulle over han, det gjer eg ikkje, men fordi eg er redd for komme borti han. Eller noko, vanskelig forklare. Vincent har smilt for fyrste gong sidan sit, og eg held p sprekke av stolthet nr han ligg p stellebordet, kikker p mamman sin med store, runde augo for s lyse opp i eit stort smil. Eg har felt eit par trer av rein stolthet og glede, ja. Han har rett og slett utvikla seg utruleg mykje i lpet av ei lita helg, han har blitt ein heil liten person med personlighet, som med store augo flger interessert med, som gjenkjenner stemmene til mamma og pappa, og som smtt begynner f ein slags dgnrytme.
P fredag, nyaktig 6 veker gammal, skal me p hans fyrste lange reise. Til bitande kuldegrader, glitrande sn og forventningsfull slekt - til Voss.

vincent3

 


Supermamma.

Dei siste dagane har eg vore supermamma. Supermamma med ansvar for leilighet, eit stykk sjalu-pus og viktigast av alt; gullet vrt - heilt i fr halv 8 om kvelden til halv 8 om morgonen. Pluss dagen derp, nr pappa Christian m sove. Er det ein ting eg har funne ut, s er det at aleinemdre skal ha all respekt. Og sidan eg har ein liten klump som enno ikkje har laga seg dgnrytme, har eg forbanna Christians 12-timars nattskiftordning i seine nattetimar i det klokka nrmar seg 04:30 og eg har ein lys vken, superfornyd liten tass som ikkje har planar om sove p lenge enno, og eg har forbanna ordninga i det klokka bikkar 03 og eg har ein hylande liten krabat med mageknip. Det er ikkje alltid lett vere heilt aleine.

Uansett, no er det ikkje meir nattjobbing fr laurdag kveld, og i dag har eg lagt store planar om kose meg glgg i hjel. Eg skal nettshoppe p H&M, p rendstur p Vikjo, eg skal rote fram gamle dongeribukser som har holdt hus inst inne i klesskapet mitt sidan i sommar, og i kveld skal eg jammen meg sj den nye gullrekka p TV2 (me snakkar Frustrerte Fruer og Private Practice) samtidig som eg held verdas mest fornyde vesle Knerten i armane. Can't wait!

mammakos



 


Ein liten update.

Lrdagen i dag har vore just som lrdagar skal vera. Eg har te meg trillrund p rmmegraut og berre slappa av i lag med min snn. Me har kost oss i timevis p golvet liggjande strekk ut p saueskinnet, me har lrdagskveldsbada og tilbragt kvelden p besk hos mine foreldre og sstre. Tidligare hadde eg skreve at eg hadde vore p besk hos familien min, men det gr meir og meir opp for meg at eg faktisk har stifta min eigen vesle familie. Ein liten familie p tre, mamma, pappa, snn. Kor rart er ikkje det tenkje p? Snart 21, mamma og med eigen familie. Best.

Uansett, no sit eg har med amme-teen min og ventar p at Christian skal koma heim fr jobb. I voggo har eg ein liten, sovande Knert - som forresten ikkje er s "liten" lengre. Snart har han vokse ut av str 50 i klede, og i gr var han allereie heile fire veker gammal. Tenk, p mndag rulla han faktisk fr magen til ryggen! Det er rart kikka p nyfdtbilete fr dei aller fyrste dagane, og s kikke oppi vogga - han forandrar seg fr veke til veke, blir herligare og herligare. Tida har tatt p joggesko og spring alt for fort fr oss.

Nydeligheten vr har forresten endelig ftt namn. Me landa p ein kombinasjon av pappanske og mammanske: Vincent Olander. Vincent har pappa Christian alltid "hatt", mens Olander er oppkalling etter oldefar Ola. Eit namn som f andre har, som er spesielt men likevel nydelig.

vincent2


Snikande bakterie, skjult fare.

Eg har lagt p meg frti r. Eventuelt har morsinstinktet mitt sltt inn for fullt. Eg ser potensielle farar overalt. Eg ser alvoret av vindustrekken eldre folk er s redd for. Eg ser viktigheten av nok klede. Eg ser korleis uventa risting/skumpling kan f ting fr hyller og diskar til dette i golvet. Eg ser muligheten for luftsnubling. Eg kan sj at det er fullstendig mulig at varme gryter kan f bein, bukke djupt og samtidig lette p lokket. Eg ser til og med faren for at eit nyfdt barn kan rulle i oppoverbakke eller over hinder. Kall meg gjerne hysterisk. I dag nr eg sette mine bein p legekontoret holdt eg iallfall pusten og forbanna at eg ikkje var smart nok til sette ein gullfiskbolle opp ned p hovudet fr eg entra lokalet, s eg fekk mi eiga vesle Silje-boble. Tenk alle bakteriane!

Uansett, no sit eg her tunge augelokk, ein uvant mjuk mage, strrelse:luftballongpupper, ein kjrast som jobber 12-timars nattskift, og eit lite bustehovud som pludrar fornyd i svne. , for ein klisj, men livet kunne ikkje vore betre.

nyfoedt copy

 


020109, endelig.

P den andre dagen i det nye ret, nyaktig klokka 08:35, kom keisaren vr til verda. Prinsen vog 3032 gram og var heile 51 cm lang. Han vart fdd p Haugesund sjukehus, men allereie dagen etter vart me flytta til familierom p fden p Stord.
No har me vore heima sidan tysdag. Merkar allereie at dagane fyk, og me nyt kvart einaste sekund med goingen vr - som sv i 3-timars intervall, vaknar for mat og ny bleie, pludrar fornyd ei stund og sovnar igjen.

Me er verdas lukkelegaste!

knerten



Mitt navn er Silje, jeg er 23 r og bor p Stord sammen med familien min.

Dette er mitt pusterom hvor jeg deler det jeg har p hjertet.

Sprsml? Kontakt meg p silje.tillung@gmail.com