Adventskalender

I morgon skriv me 1. desember, og i kveld starta eg p det som skal bli tradisjon i mange r framover. Adventskalenderen til Vincent er noko eg har planlagt i mange mnadar allereie, og 24 store og sm pakkar er pakka inn med omsorg og kjrlighet - og ventar p f henga p kalenderen.

Siden eg har planlagt heile kalenderen til minste detalj, har eg sjlvsagt fullstendig glymt kjpe noko henge pakkane p. Og sidan kreativiteten min er bortglymt for yeblikket, og sidan eg ikkje evnar henge opp snorer p kryss og tvers i stova og henge pakkane med klyper p dei - blei det til at eg i trettande time sprang p Nille og Princess for kjpe meg ei ndlysing til ein rimelig pris. Men sidan me skriv 30. november og mange sannsynligvis har nyaktig samme tankegong som meg, var alle stadar utsolgt. Derfor blir det nd-ndlysing fram til torsdag nr me vender bilen mot juleshoppingsmekkaet Haugesund.

Til neste r har eg lova meg sjlv ha ein heimesydd kalender p veggen. Om eg bestiller like over nyttr har eg 11 mnadar p meg til sy den ferdig, og det trur eg er akkurat passe lang tid.


Pakke numero uno. Kva skjuler seg i den?


Frste sndag i advent

Tenn lys
Et lys skal brenne for denne lille jord,
den blanke himmelstjerne, der vi og alle bor.
M alle dele hpet s gode ting kan skje.
M jord og himmel mtes, et lys er tent for det.


Har eg nevnt at advent og jul er mi favorittid gjennom heile ret? For yeblikket sit eg i mi nesten ferdigpynta julestove, og nyt virkelig alle lysa. Nr interiret blir rdt, adventsstaken og julestjerna kjem opp i vindauga og alle telysa er tente, er det nesten som om noko magisk skjer - roen senker seg og eg kan sitta oppe til langt p natt.



Det var to store, overraska auge som plirte mot meg d eg starta lysshowet i vinduskarmane i dag tidlig. Adventspynten kom i all hovedsak opp etter han var sovna i gr kveld, og han jublar over "nistane" (nissane) som forelpig har dukka fram fr kassane, og hovudnissen som str i gongen blir stadig dratt etter nissehuo og fr bli med bde leika i stovo og opp trappene til mormor og besten.

Det frste adventslyset vart tent under lasagnemiddagen i dag sidan me har to adventsstakar - ein i stova og ein p kjkkenbordet. Mor og far var nok ein smule meir hgtidelege og prega av yeblikket enn minstemann - som ikkje skjnte s mykje av kvifor mamma berre tente eitt lys og i tillegg sa eit rart vers. Advents- og juletida blir iallfall ei heilt anna enn i fjor - med ein liten gut som forstr langt meir av kva som fregr rundt han. Lykke!


Julepyntinga er i gong!

S var julepyntinga i gang, og eg har hengt opp berre littegrann forelpig. Var ein kjapp tur p Fem Hns i dag tidlig, og eg mtte som vanlig ta meg kraftig i nakken for ikkje g fullstendig bananas. Det er tross alt mte p kor mykje julepynt ein fr plass til p 60 kvadrat, tatt i betraktning at eg har tjue esker julepynt fr fr.

Uansett. Misjonen min i dag var finne saker og ting eg kan sette saman til ein adventsstake, og eg fant alt som var midt i blinken - og litt til. S no er Christian sendt ut for kjpa kunstig granbar. Eg klr i fingrane etter setja i gong, men m nok vera tolmodig til han kommer fr jobb i kveld.

Etter ei stund ringte telefonen. "Kor mykje kunstig granbar skal du ha?" sprte Christian d han stod p Plantasjen. Eg burde tenkt p oppgi nyaktige ml og mengder fr eg sendte han avgrde, men kva mler ein egentlig granbar i? "Eh... Veit ikkje?" sa eg. Me kom iallfall fram til at eg sikkert trengte ein heil del, s det vart fire lange greiner. Det blir s bra, og eg gledar meg til i kveld!


Videoblogg: Vincent fortel om dyrene

For ein herlig ettermiddag! Med lfte om sj nissar i fleng kledde me p Vincent bde ull og vindtette klede, la saueskinnet i vogna og kyrde til Vikjo. Julegateopning i Borggato, masse folk, tente lys og servering av graut og saft. Herlig, julestemningen har virkelig ftt feste, og det rykkar stadig i fingrane etter pynte heile leiligheten. S langt er berre in juleting ftt audiens - nemlig den store julenissen som str i gangvinduet og kikkar ut. Me fann han fram tidligare, og Vincent bar han fornyd inn i stova og la ei bok framfor han. Nissar kan vel lesa? Uansett! Etter ei stund tok me turen til Amfi, kor det var ein fjsnisse som hadde med seg alle dyrene sine - til stor glede for Vincent og dei andre ungane. Han lar seg virkelig fascinera av dyr, s detta kommer me til snakka om lenge.
Ps. Han seier forresten "nei, nei, mat" etter eg sprr om han sg hner. Han prvde nemlig gi dei eit halmstr, men det var ingen som ville spisa det.

video:vincentfilm

Kulde

Det er nummeret fr eg kryp under dundyna mi og ikkje kjem fram igjen fr til vren. Det var reine marerittet levere i barnehagen d gradestokken freste med sine sju kuldegrader i dag tidlig, og eg skulle verkeleg nske at eg kunne blitt heime. No sit eg med fire lag gensrar p meg, deriblant ein tjukk bestefarsgenser av ull. Likevel har frostkrystallane ftt feste under huda mi og nektar og tine. h. Snart skal eg tre p meg ytterligare fem lag med klesplagg fr eg opner ytterdra og kyrer ned p kontoret til oldebestane for jobbe med pedagogikkopgvene mine. Trur eg skal f sneke inn ein liten tur p Fem Hns i lpet av studiedagen, og i ettermiddag tenkte eg prve filme ein liten snutt av Vincent legge ut. Han er blitt s flink til prate, og har verdas skjnnaste "ja"!

Ha ein fin (og varm) dag alle saman!






Mrketur i nydelig mneskinn

D var Knerten endelig sovna, og eg har benka meg foran skjermen med ein iskaffi innan rekkevidde. Innimellom er han ein ordentlig trbleknert p badet og med legging, men ein m berre smelta nr han sitter p kanten p stellebordet og sender slengkyss til speilbildet sitt. Eller nr han ligger og kikker opp p meg og me prater om alt som har skjedd gjennom dagen. Snne stunder er gull verdt, og eg gymer dei innerst i hjarta. <3

Det har vore ein finfin ettermiddag. Christian jobber, s Vincent og eg hadde smtantene p spaghetti og kjttdeigs-middag - det falt i smak hos alle ungane, og spaghettien gjekk ned p hgkant. Etterp tok Vincent og eg p oss tjue lag med ullklede og gjekk p mrketur. Ingenting er s vakkert som krystallklar, mrk himmel med stjernedryss og ein kvit fullmne. Me gjekk sjekka om hestane var ute - noko dei ikkje er lenger, s Vincent konkluderte med at dei "brrr..." (fraus) og dermed var inne i huset sitt. Eventuelt at dei lalla sova og fekk "a-a" siden det var mrkt. Deretter sg me etter btar p sjen, men sg berre eitt einaste lysskip som for forbi. Mrketur skal me definitivt g fleire gongar!





Draumehelg

S har mandagen innhenta oss igjen, og ei ny veka ligg som eit stykke kvitt papir fre oss. Helga har vore ei av dei beste p lange stunder. Fredag ettermiddag pakka eg for fyrste gong ein liten badebag full av badebleier, handklede, reine klede, drikkeflaske, smkjeks, spe og sjampo. Bebbe og smtantene ville nemlig ta med seg Vincent p bading i Kulturhuset, og eg er ganske sikker p at eg var meir spent enn dei alle tilsaman. Det var ein lykkelig liten kar som kom heim igjen til mammaen sin eit par timar seinare - det hadde gtt strlande og han hadde smilt fr ende til annan, plaska og styrt p. Han hadde til og med funne ein badeball med "mus!" (Mikke Mus) p som han drog p sttt.

Lrdag morgon vendte mormor, smtantene, Vincent og eg nasa nordover, og kyrde like til Bergen - nrare bestemt til Toys r Us ved Lagunen. Heile lrdag hadde me iallfall ein liten gut som var i ekstase - tenk himmelriket det er f springe fritt rundt i ein gigantisk leikebutikk?! Lykka var stor d me fann bde Timmy Tid-bamsar, Handy Manny-figurar, Drmmehagen-leiker og rten stykk Tussi, Ole Brumm og Mikke Mus-bamsar. Det er jammen godt jul og bursdag kjem like etter kvarandre slik at eg har ein god unnskyldning til dra kortet og kjpe litt i overkant mange ting til han. Det er rett og slett umulig ikkje smelte nr han kjem brande med s mange leiker han klarer f plass til i dei korte armane sine! Gleda var ogs stor d smtantene fann ein bil som dei kyrde han rundt i - dke skulle sett litlesjefen! Ved stopp foran ein reol med leiker opna han dra, smatt ut og henta seg ei leika, skunda seg inn igjen i bilen og lukka dra fr han ivrig vinka "nanna!" til mammaen som stod like ved. For ein godklump! Bergensturen vart sjlvsagt avrunda med eit besk p McDonald's, hihi!

Sndagar gr me, tradisjon tru i familien Huglen/Waage, p besk heile dagen. Frst til oldebestane, deretter til mormor og besten for late som om jula er over oss ved spise herlig pinnakjt og drikke julebrus - fr det heile vart avrunda med eit besk til Dalebestane. Det var ein sliten og fornyd liten gut som sovna fr han la hovudet p puta i gr, det er sikkert og visst!

Pommes frites dyppa i ketsjup var best!




Rundt neste sving

I gr kveld var tre generasjonar Huglen-fruer p konsert, og fekk kroppane fylte til randen av herlige Bjrn Eidsvg-tonar. Han har ei fantastisk stemma, og det er cirka fantastisk med s hg live-musikk at ein ikkje heilt kjenner om det er trommeslagene eller hjarta som dunkar i kroppen. Eidsvg har eit herlig repertoar av songar, og knuste til med gamle klassikarar og eit spekter fr det nye albummet sitt. Nr orgeltonane fr Eg Ser breidde seg over salen mtte eg trka bde ein, to og tre trer fr augnekroken - det m vera ein av dei nydeligaste songane som finst. h! Blodrene er iallfall metta av tonar for yeblikket, og Nede for telling svirrar i hovudet mitt konstant. Fantastisk konsert!




Flytande lykke


Har hamstra flytande lykke p tilbud hos Ica Maxi.

(nsker meg gavekort p iskaffi til jul.)


Ein liten samtale

Vincent er s kjekk for tida, ordforrdet hans er blitt stort nok til at me kan fra ein liten samtale. I dag kom han dessutan med sitt lengste ord hittil - bursdag. Hjarta mitt held sjlvsagt p sprenga av stolthet kvar gong me frer ein liten samtale - som i kveld. Han stod og var totalt oppslukt av bkene sine, spesielt ei bok der det er forenkla svart/kvitt illustrasjonar av ulike dyr. Deriblant ein tiger.

"Mamma? Mamma! rh!" (lagar djupe brummelydar)

"Sj der du! E' da ein tiger?"

"Nei. Pus."

"Nei, Vincent, da e' ein tiger."

"Nei, nei! Pus!"

"Javel. Er da ein pus, Vincent?"

"Jah!" (nikkar djupt)



Kvardagstankar.

S sitter eg her p kontoret, med nasa godt begravd i ei teoribok. Det eg les om skal hjelpa meg til forst usynlige samanhengar i det som fregr like utanfor vindauga mitt. Og medan eg sit her og ser regntunge skyer som slepar seg over yane uti fjorden og eg kjenner novembersolas fangarmar kitle p nasen, tenker eg at livet m vera meir enn dette. Meir enn dei meiningslause, tunge orda som smaug seg gjennom eit grekarhovud for nesten totusen r sidan, meir enn verkande byllar som heiter eksamen. Medan eg les fr eg meir og meir vondt i hjarta av at eg ikkje bruker av den dyrebare tida mi til noko eg faktisk har lyst til. Og himmelen viser sitt breiaste spekter av duebltt, blgene rullar taktfast mot land og treff vte steinar langt der nede i strandkanten. Eit mylder av haustfarga blader har akkurat sluppe taket og latt greinene st igjen, nakne og frysande mot den kalde vinteren som nrmar seg fr nord.

S lever eg.





Farsdag

Pappaen din holder hnden en liten stund,

men holder ditt hjerte gjennom hele livet.



Flittig-Silje

At dagane gr unna som perler p snor er det liten tvil om. For kvar time som passerer blir eg smertelig klar over at eg nrmar meg eksamenar med stormskritt, og eg skal rlig innrmma at heimestudier ikkje alltid er s idyllisk som det hyres ut. Iallfall ikkje nr internett berre er eit trykk unna, og evna til ta seg sjlv i nakken av og til manglar. Derfor har eg dei siste dagane funne min perfekte studieplass - og eg ser hakket lysare p eksamenane som kjem. Kontoret hos mine besteforeldre er den perfekte studieplassen, og dei siste dagane fler eg at eg har lrt meir enn i heile haust. Dessutan er det slett ikkje feil ha ein gammal norsklrar som privatundervisar nr eg skal lese meg opp p grammatikk!


Lykken er kaffi, Mor Monsen-kake og grammatikk?



Utstikten er det ingenting seie p!


Ein liten bonde

I dag har Vincent og eg kyrd heile vegen heim fr Voss gjennom nydelige vestlandske vinterlandskap. Eg har nynna julesongar omtrent heile vegen, og stemte ei stund ordentlig i p I'm dreaming of a white Christmas d det sndde som verst. Ingenting fr ein i julemodus som fallande sn og minusgrader! Tel dagane til eg kan g amok og pynta leiligheten og bake rten sortar julekaker, tenne lys heile tida og spise pepperkaker til frokost. Hurra!

Vel vel. Me har vore p Vossatur i helga, og har hatt nokre nydelige dagar p hytta. Sjlv om alt som heiter rutinar vart glymt i gr, har me kosa oss med kafebesk, fjelluft og "slektstreff". Hgdepunktet for Vincent var nok d han fekk vera med Bebbe i floren i dag - me snakka om "moo"ane heile vegen heim, og kjem nok til vera det mest populre emnet i lange stunder framover. Tenk at den litle tassen slett ikkje er redd dei store kyrna? Om eg hyrte rett hadde han til og med mata dei - uoppfordra. Kanskje han blir bonde p slektsgarden nr han blir stor?


To skjnne hndmerker i rimfrosten.
Det var litt kaldt utan vottar, s merkene vart litt halve.


To gode kuldefjes



Fr mammaen tenkte seg ordentlig om, sa ho at det blanke, kalde som lsna i eit stort flak
fr spaden var is. D mtte det sjlvsagt smakast p!


Historia om livets fyrste ordentlige klypp

Raude roser p ein kald mndag slr aldri feil, spesielt ikkje nr dei er fr oldebesten. For yeblikket lyser dei opp hjrnebordet saman med familieportrettet og smpynten min, og str forhpentligvis rake i ryggen i mange dagar enno.

Fin mndag i dag. Tenk at me skriv november? Kjkkensjefen sjlv knuste til med fullkornspagetti og kjttdeig i dag, og det vart ein stor hit - Vincent t med begge nevar. Rart at spagetti alltid fell i smak hos smrollingar - og heldigvis laga eg ein rikelig stor porsjon s det rakk til spagettikvelds ogs. Det var ein god kulemage som la seg under dyna i kveld!

Elles har me tatt eit langt, varmt bad i badekaret hos mormor og besten idag, og mormor har dessutan vore privatfrisr. Snipp, snipp, snipp sa det i saksa, og den lange hrmanken til Vincent vart halvt redusert. Kanskje p tide etter at han sjlv stadig er oppe og stryk vekk hr som sttt luskar seg fre augo under leik. Dessutan sg han ganske skeivfrisert ut - luggen har me klyppt eit utal gonger sidan han vart fdd s lugghret er tjukt som flyel, medan babyhret som har ftt lokka seg nedover skuldrene heile det vesle livet var tynt og mjukt som det finaste linstoff. Snipp, snipp, snipp s var det alts gjort - og med eit kobbel av barnesongar p tv var det slett ingen sak. Me song med bde "hh, hh!" (les: Kaptein Sabeltann - han er stor og skummel og grov i mlet og lagar difor skumle brummelydar), "mamamamama papapapapa" (les: Mummitrollet) og "Makka!" (les: Teletubbiane - det er ikkje alltid like enkelt sj forskjell p dei og Makka Pakka).

Dessutan er det fullt lovlig med bestikkelsar nr ein skal prve f ein vilter liten krabat til sitte musestille i tripptrappstolen, s det gjekk med bde kindersjokolade og gompedrops. D eg sprte om han var trst og ville ha noko drikke kom det kontant "bus!" Det er viktig veta nr ein kan forlange nesten kva som helst sjlv om ein ikkje har passert to r, s brus blei det.

Etterp prvde mammaen sjlvsagt iherdig knipsa eit blinkskot og ti av den nyklyppte vesle herremannen, men st rolig rett opp og ned nr ein berre gr i bleia og i tillegg herjer villmann med smtantene er ikkje s lett... Difor vert bilete sett p vent.





011110 - i tenkeboksen

I dag skriv me frste november, og det er berre ein liten mnad til leiligheita skal julepyntast fr topp til t. Aller helst kunne eg tenke meg pynte med ein gong og bu i eit juledekorert utstillingsvindu av dimensjonar i over to mnadar, men eg trur Christian hadde sett foten ned i s tilfelle. Raude lparar, julstjerner, nissar og snmenn i alle krinkelkrokar og stemningsskapande julelys. Snart berre 1 1/2 mnad til jul, og snart berre 2 mnadar til 2-rsdag! Heldigvis er eg godt i gong med pakkeinnkjpa - det gjeld tenke langsiktig!

I gr var det visning, og det gjekk over all forventning. Pappa og eg drog med oss ein litt meir likegyldig Christian i bilen og sette snuten mot Moster. "S fr me iallfall flelsen av korleis det blir om me flyttar dit," sa eg og passa klokka med argusauge fr me kyrde til me stoppa utanfor visningshuset. Det tok omtrent tjueto eller tjuetre minutt, absolutt akseptabelt. Huset var perfekt, uteomrdet fortryllande og beliggenheten glimrande (det gjeld pse p med positive adjektiv!). Eg kan s absolutt sj for meg Vincent springande over bakkane, huskande i reilestativet og springande i stova. Det var sauar nesten like utanfor dra, og det flgjer til og med med eit aldri s lite hnsehus slik at me kan sl oss opp p hner og plukka egg til frokost nr det mtte vera. Likevel, etter mykje bearbeiding er Christian framleis lunken. Mormor er lunken. Oldebesten er lunken. I grunn er det berre pappa og eg som er halvvegs i fyr og flamme. Difor er me i tenkeboksen. Set opp lange lister med fordelar og ulemper, som seg hr og br fr ein tek skrittet og kjper hus. P Moster.




Mitt navn er Silje, jeg er 23 r og bor p Stord sammen med familien min.

Dette er mitt pusterom hvor jeg deler det jeg har p hjertet.

Sprsml? Kontakt meg p silje.tillung@gmail.com