I need to reset

Eg kom ikkje inn. I Oslo, eg kom ikkje inn. Spørsmålet er kva eg gjer no, heile framtida mi snurra nemlig om eit liv i hovudstaden. Det går heldigvis fleire tog, livet går vidare og eg kan søke på nytt til neste år. Eg treng berre å omstilla meg litt, finna ut kor me landar til hausten.

No skal eg festa norske flagg bak øyro og gi terningkast over ein lav sko medan eg drikk voksenbrus og ser Melodi Grand Prix saman med mine nye bestevenner; yoghurtnøttene. Ha ein fin kveld, alle sammen!


Lykken er ein nyvåkna kosegutt i fanget


Lang dag og ein sjuk liten gutt

Når morgonen vår startar kvart på seks og ein har sett tv, leika med alle leikene, herja og spist både skjeva og frukt før klokka er ni, byrjar loppene i blodet å vakna og det er kjedelig å vera inne. Derfor pakka me på oss masse klede og rusla til hestane. Vincent veiftar nemlig begeistra til dei kvar gong me går forbi, så me bestemte oss for å ta ein rusletur for å servera dei eple, skjeva og gulrøter. Bonusen blei at Vincent klarte å sovna i vogna på veg heim, mett av inntrykk og trøytt etter ei lang natt.

Det har vore ein lang dag. Kjenner timane tynger på skuldrane mine. Vincent er slett ikkje i form om dagen, det har vore ei lang natt med påfølgande grytidlig morgon, og eg ringte legen så snart kontoret opna. Formulerte orda på tungespissen før eg sa dei. Det heile enda med 75 minuttars venting på legekontoret for ein sjekk på tre minutt, men heldigvis fekk me augesalve og gode råd. Vincent var verdas tolmodigaste gutt på venteværelset - flørta med alle og delte villig vekk lure blikk og sjarmerande smil. Going!

Han sovna før hovudet traff puta i kveld, og no søv han heldigvis søtt. Kryssar fingrane for at det blir ei god natt og at forkjølelsen snart forlater kroppen hans. Eg skal iallfall synka velfortent ned i sofaen eit par timar, ha ein fin kveld!


Lykken er å sovna på tur med Julle i nærheten


Amalie og Martine 10 år!

Verdens beste Amalie og Martine fyller år i dag! Tenk at det er heile ti år sidan livet mitt vart snudd opp-ned og eg gjekk frå å vera einebarn til storesøster/dadda for to herlige små jenter?! Uansett - dåke er dei beste tantene Vincent kan ønska seg, og dei aller nydeligaste, kjekkaste og beste småsøstrene ein kan ha. Ein dag utan dåke er ein dag utan meining, så gratulera så masse med dagen! Love you <3


Lykken er søskenkjærlighet


Pinsehelg

Eg trur livet setter opp farten når ein får barn. Tvinger deg til å nyta øyeblikkene, omfavna kva du har. Tenk at det snart er fire heile dagar sidan eg ramla svett og stressa inn dørane på Westerdals for intervju? Pinsehelga har vore innholdsrik, og eg har fortsatt listepop i blodårene og frisk luft i lungene. Kort oppsummert har helga bestått av klassefest for tiåringar med tilhøyrande discotek, grilling i hyggelig lag, brettspelkveldar med venner, familiebesøk og nyfødte kattungar. Mammaen min er stolt mormor til sju små nøster - så om nokon vil ha eit nøste eller to om eit par månadar er det berre til å ropa ut.

Vincent har forresten fått det for seg at det bur sauar på kvar einaste store, grønne bakke. "Bæ!" ropar han fornøyd frå baksetet når grønne enger susar forbi bilvinduet - uavhengig om det er sauer på eller ikkje. I dag begynte han til og med å ropa "bæ!" og peika mot den store grønne bakken hos Dalebestane. Heimvegen enda derfor med spontanstopp. Me slengte bilen i nokons oppkøyrsel og tok Vincent med ut på bakkane for å helsa på sauane. Dei var ikkje like interessert i å helse på ein ivrig liten tass som han var i å helse på dei, men pytt!

No skal eg straks finne senga. Skal bare høyre enno ein gong på Sirius - Fuck up, vinnaren av Norske Talenter. Eg får gåsehud og det er heilt ålreit å ha den som ekko inni hovudet mitt. Høyr!


Bestevenner på trampolina


Familieportrett, sweetypies!


Helsa på sauane. "Bæ!"


Girl in Oslo

Tankane mine er på østlandsk og magemusklane mine står i spenn etter snarturen til Oslo. Landa på stordsk jord i går kveld etter eit hektisk døgn i Tigerstaden. Intervjuet er overstått, det var ein forrykande og lærerik dag - no er det berre å krysse fingrar og tær for positivt svar mot slutten av neste veka. Krysser forresten litt ekstra for at dei kjekke jentene eg var på intervju med også kommer inn, would've been perfect!

Jenny, Anne og Ingrid var så kjekke og lot meg kræsja hos dei, og varta meg opp med både grillmat og tidenes beste brownieskaka. Fire venninner i ein sofa, nybaka brownieskake og PH-finalen på tv ligg i toppsjiktet når det kjem til lykke!

Tusen takk for eit hyggelig døgn, søte søte dåke! <3

(Sjekk forresten ut Jenny sitt skuleprosjekt her! )




Nytt ord & 190510

I dag kommanderte Vincent ost på frukostbordet. Peika ivrig på kjøleskapet, fekk oss til å skjønne kva han meinte. Ost, var det. Den gule klumpen med gjennomsiktig plastpose utanpå. Mamma skulle ha ost på skjeva. Vincent hadde leverpostei på si. Iallfall ei stund. Iallfall heilt til han stakk ut ein liten peikefinger, peika på den gule klumpen og sa høgt og tydelig "osjt". Mammaen fekk tårer i augo av verdas finaste barnestemma.

Det er så moro no når stemma hans byrjar å avsløra seg. Ta form. Pludring som vert forma til ord. Han følger nøye med når me snakkar. Ser på munnane, korleis dei beveger seg. Hermer. Hunden seier " 'off", ugla "u-uu", sauen "bæ" og apekatten "oh-oh". Pusen seier "pu" og kua "mæ". Orda kjem som perler på snor. Han er så gløgg, det er så moro å følgje med på!

I dag har små føter sprunge i hagen til oldebestane. Latt varme solstråler kitla i nakken, krøllene har dansa under capsen. Full fart, bratt nedoverbakke. Tusen plassar å sjekke. Bur tusselusene under dei tunge steinane? Mjuke fingertuppar griper om dei sprellande insektkroppane. Vil mamma sjå? Neste stopp. Kasta steinar utanfor kanten. "Meh!" Pappa finn meir stein. Plukkar frå grusen, lar små hender kasta dei i sjøen. Stein, stein, stein, plopp, plopp, plopp.

Ettermiddag på terrassen. Tomt for maur under steinane i trappa, dei har rømt. Borte vekk. "Is, is, is, is, is, is!" ropar Vincent når isboksane vert funne fram. Trippar på tå, utolmodig. Med is i magen går han hånd i hånd med tantene til leikeplassen. Plukkar blomar på vegen, ringer på døra og smiler bredt. Mammahjerta smeltar, suss på munnen. Så får han stor fart i reila, hyler av latter og spreller med beina. Livet er bekymringslaust og herlig.




Flowers in my window


Intet gleder eit mammahjerta meir enn nyplukka blomar frå barnehånd!
<3





For ein fantastisk 17. mai!

Dagen starta hos oldebestane for å sjå småtantene i barnetoget...




...deretter var det duka for kaffi og kaker...


...og Vincent vart passe overraska når alle stemte i og song "Ja, vi elsker"  før me spiste.


Etter kaffien køyrde me opp på barneskulen for leik og moro, og Vincent fekk
køyra trillebår og vant finfine premiar.


Herlig å springa og herja litt!


Dagen vart avslutta på Dale med kombinert bursdag- og 17. maifeiring,
kor det var umulig å få eit stilleståande bilde av Vincent. Travelgutt!


Ingen 17. mai utan obligatorisk familiebilde - sånn heilt på tampen av dagen.
 
<3

Video: Nytt ord

"Iss!" sa Vincent og drog i døra til fryseskapet. Hos Dalebestane vankar det alltid is til dessert på ein søndag, og Vincent veit nøyaktig kor han skal finne godsakene. Etter at Isabellaisen var spist opp sprang søtefjes rundt i huset og ropte "iss! iss! iss! iss! iss!", tydelig fornøyd med det nye ordet han hadde lært.


Oreokakebakar

Uret lysar 13:38, Vincent kviler og eg har akkurat pynta ferdig Oreokaka. Eg elskar effektive dagar med innhold, og i dag har me allereie rukke å bake Oreokake til svigerfars (og Norges) bursdag i morgon, samt vore på kaffibesøk hos oldebestane i eit par timar. Etterpå skal me i middagsbesøk hos Dalebestane, men først er det tid for Oreokjeks, kaffi og Panserhjerte! Ha ein fin søndag!


Oppskrifta finn du her.


150510

Det er rart kor mykje ein får ut av dagen når ein står opp klokka 07. I dag resulterte det i at me var på kjøpesenteret tjue minuttar før butikkane opna, men me klarte likavel å slå ihjel ein del timar. Christian fekk seg ny dress, Vincent fekk bolle og juice, og me enda opp på kafé sammen med besto, onkel, tante og Thea Elise. Rakk til og med å nyta sola ei stund ved sjøen hos oldebestane. Gledar meg ekstremt til det blir sommar på ordentlig og me kan ligga på kaien og slikka sol og ta kalde dukkertar i glitrande sjøvatn. I år skal det forresten bli moro å sjå om Vincent likar å bade - i fjor låg han helst å pludra under ein solparasoll og vifta etter leiker.

No er det straks tid for grilling. Sjølv om skyene har omfavna sola og regnet kjem rullande i horisonten skal det bli herlig å spise på terrassen. I kveld blir det kvalitetstid med film på skjermen, duger til lite anna sidan forkjølelsen har gitt meg ei misunnelsesverdig whiskeystemma.




140510

No har eg nettopp stege ut av dusjen og er klar for å innta fredagskvelden. Me er allerede halvannan time på etterskudd, og eg skjønnar ikkje korleis me skulle sydd saman lappeteppet utan opptakaren vår. Snakk om å vera avhengig av tv...

Det har vore ein nydelig dag i dag, og me starta med å invitera småtantene på frokost. Etterpå tok me turen til Amfi for å dilla i butikkar, og Vincent var i ekstase over alle Mikke Mus Klubbhus-effektane på leikebutikken. Han er ein ordentlig liten fan - spretter opp og danser når Muskedansen blir spela, og på soverommet heng eit bilete av Mikke og dei andre som me peikar på og snakkar til kvar morgon før me står opp. Hihi! Dessutan har me starta grillsesongen med ny grill på terrassen - grillpølse er iallfall yndlingen i ein liten Vincentmage!

No ropar Christian frå stova. Sansane mine er heldigvis tilbake frå charterturen i dag! Ha ein fin kveld!


Lindex hadde -30% på alt, og eg lot meg sjølvsagt ikkje be to gongar.


Sesongens fyrste. Nam!


Wanted: skjønnhetssøvn

Eg ser ut som ein dårlig kopi av meg sjølv i dag. My Sister's Keeper viste seg å vera ein ordentlig grinefilm, og eg lot tårene flomma litt ekstra sidan eg var aleine, noko eg må betale med hovne auger i dag. Etter filmen måtte eg forresten rett inn å stryke på ein sovande, varm liten babykropp - fantastisk god og sterk film! Forkjølelsen vil heller ikkje sleppa taket, og i dag har smak- og luktesansen tatt ferie. Som prikken over i'en bestemte Vincent seg for at det var morgon like over 06 i dag, og sjølv om kos i sengo og foran tven er gull verdt, er 06 i tidligaste laget for både store og små.

Skal iallfall benytte anledningen no mens han sover til å lura til meg litt skjønnhetssøvn. I dag treng eg det virkelig!


Kosekveld

I dag våkna eg med tusen nåler stikkande i halsen, og det kjentes nesten som om dagen skulle gå under før den hadde starta. Men - krimlesing i solskinn med ein kaffikopp i handa viste seg å vera den beste medisin, og det, saman med ein liten Knert gjorde dagen god likevel. Har til og med fått unnagjort aldri så lite husarbeid, laga heimelaga kyllingbaguettar til middag og gått ettermiddagstur i solskinnet. Då me kom heim frå tur åt me is og drakk kaffi på terrassen, til Vincents store glede. Hihi!

No er Christian gått til Vidar for å spela pil & bue på Wii. Eg benyttar anledningen til å ha kosekveld for meg sjølv, og planane mine ser du på bildet nedanfor. No skal eg krypa inn i OnePiecen og planta meg sjølv godt ned i sofaen. Kan det bli bedre? Ha ein fin kveld!




Søskenkjærlighet


Verdens beste småsøstre har og laga seg bloggar. Sjekk ut Amalie sin her og Martine sin her. Ai låvv ju!




Piece of me

Livet er heldigvis bedre å leva i dag, iallfall for Vincent sin del,  og etter ei god natts søvn slo han opp augene og erklærte morgon halv 09. Luksus! Formiddagen har gått med til handel med påfølgande kaffi hos oldebesten - har ikkje kunna vore på besøk på eit par veker, så det var ein lykkelig liten gutt som sjekka om sine faste plassar i oldehuset. No ventar eg berre på at Christian og Vincent skal komme heim frå tur, kaffien er klar på kanna og kroppen min er hakket bedre enn for ein time sidan. Trur Vincent donerte vekk eit forkjølelsesvirus eller to til meg i går, men heldigvis er tirsdagar synonymt med tv-kveld, så eg skal virkelig deiga meg på sofaen og sjå Frustrerte og Privat Praksis. Om eg føler meg virkelig forkjøla skal eg jammen meg sprette ei cola i sjølvmedlidenhet. Superb!

Hentelappen frå OnePiece dumpa forresten ned i innboksne i dag. Folk kan kalle det teletubbiedrakt og le bak min rygg alt dei orkar, men sidan eg er ein sucker for daffeplagg på heimebane var eg nøydd å bestille ein då favoritten min endelig kom på lager igjen. Foreløpig er den verd kvar krone!




Innedag

Eg har nettopp drukke dagens andre store kopp med sterk kaffi, for med 4-5 timars usamanhengande nattesøvn innabords er det høgst nødvendig med store dosar koffein. Vincent har vore urolig i heile natt og er ikkje i form i dag. Med rennande nase og varm panne er det best å holde seg innomhus og bli frisk, kanskje like greit sidan det snødde då me åt frukost og er langt kaldare enn det ser ut til. Formiddagen har me altså brukt på å leika etter beste evne - me har lest bøker, leika med bilar, spist frukt, kjeks og skjeva, sett tv og herja. Allmenntilstanden er heldigvis ingenting å sei på! Trass lite søvn var det forresten umogleg å la vera å smila då ein grinande liten gutt kraup ut av senga rett over sju og tassa inn på kjøkkenet og peika bestemt på snopeskapet. No søv han søtt etter nattas våketimar - søvn er den beste medisin, så eg håpar han kviler lenge. Ha ein fin dag!


Bestekompisane slappar av og ser Playhouse Disney


Precious

Enkelte menneske har eit beundringsverdig pågangsmot og ei drivkraft frå ei anna verd. Filmen som Christian og eg nett har sett er av typen som klistrar seg til hjernebarken i lang tid og tar jerngrep om hjarta ditt og set livet i perspektiv. Filmen heiter Precious og er utrulig sterk og gripande. Den handlar om 16 år Precious som har fått to barn med sin far og er HIV-smitta av han. Ho bur med mor si, som ho må tilfredsstilla seksuelt og tvangsforer ho. Likevel kjempar Precious med nebb og klør for å læra seg å lesa og skriva - for å oppnå noko, til tross for, sjølv om. Absolutt ein film å anbefala!




Vårblomar og barnelatter

Det tar tid å bygge ein heim frå grunnen. Det er gøy, men innimellom frustrerande at alt ikkje er picture perfect med ein gong. Eg vil ha lyserosa detaljar, kvite veggar, nydelige antikke sølvbrett med lekre telysestakar, sjarmerande gamle småflasker med nyplukka kvitveis, lindukar på borda og frodige blomar i karmane. Eg vil ha kvite luksustepper under kraftige bordbein, og på veggen skal det henga nostalgiske knaggar med påhengte hjerter og nips. Eg hadde med andre ord ikkje takka nei til eit liv i midtsidene til eit interiørblad, men det trengs litt meir personlighet og sjarm over ein heim enn som så. Iallfall i ein heim kor ein eittåring er sjef! Hos oss blir nemlig stova ommøblert kvar kveld for å laga tumleplass på golvet, og bordene er dekka med kjekssmular og fruktbetar. Velvel. I dag har eg iallfall pynta litt. Var på Fem Høns i går og kjøpte nydelige pyntesteinar og eit kvitt trebrett til å sette saman stakar og pynt på. Dessutan kom det ein liten gutt på døra i stad med hendene fulle i blomar, og mammahjerta smelta på flekken.

No høyrer eg ein liten som boblar over av latter ute i vårsola, tantene har passa han ein times tid og det er på høg tid å bli med på leiken. Ha ein fin dag!





Cupcakes

Mannen som ikkje vil ha meg som husmoremne i dag burde rullast i tjære og dyppast i fjør, for makan til husmor har eg ikkje vore på lenge. Eg har krabba rundt med støvsugaren og fridd kvar einaste krinkelkrok frå sandkassetilstandar, og ein kan atter ein gong sjå golvbelegget. Det verste er å støvsuge yttergongen, der ligg det alltid så mange edderkoppar på lur no i vår- og sommarstider. Heldigvis er eg raskt framme med dragsuget, og om nokon fortel meg at edderkoppar overlever slikt, lukkar eg øyrene. Vel vel. Vincent, som vanligvis er øverstkommanderande og ypperstesjef når det gjeld støvsuging, var ute å leika i sandkassen med pappaen, men kikka titt og ofta inn glaset for å forsikra seg om at alt gjekk bra. Hihi! Eg har dessutan fått unna eit heilt lasteskip med klesvask og hengt plagg etter plagg ut i solvinden for tørketid. Not bad!

Som toppen på kransekaka har eg i tillegg baka cupcakes til fredagskos, så no er det på høg tid å krype opp i godstolen - me ligg alt ein time på etterskudd!

Oppskrifta på cupcakefrostingen har eg funne her, og skal visstnok vera den samme frostingoppskrifta som Magnolia Bakery bruker på sine supertrendy godbitar.

VANILLA BUTTERCREAM
(~ 24 cupcakes)

250 g smør
2 ts vaniljeessens
2 dl melk
12-16 dl melis
Konditorfarge

Til vaniljesmørkremen piskes mykt smør, vaniljeessens, melk og 4 dl av melisen
i 3-5 minutter på middels hastighet. Smørkremen skal da være luftig og smidig.
Tilsett mer melis, 2 dl av gangen, og pisk ca 2 minutter mellom hver gang,
til smørkremen er tykk og har god smørekonsistens.





I Love Life

Nokre dagar er berre betre enn andre dagar, og hadde det ikkje vore for at eg hadde øyre, hadde eg smilt heilt rundt. Vincent har sove 12 timar samanhengande dei siste fem-seks nettene, så morgonane her har starta mellom halv 09 og 09, med ein deilig liten koseknert og påfølgande lang frokost. Dessutan har me vore på Frugård å spist vaffellunsj med mormor, og i ettermiddag har me kosa oss ute. Vincent har lært at kråkene seier "kra kra" (eller "øørhh øørhh" med brummestemma), og me har sjekka tissemaurane våre som bur i terrassetrappo ørten gongar. På toppen av det heile dumpa det ned brev i postkassen om at eg skal til Oslo om eit par veker. Eg kunne ikkje vore lykkeligare!





030510

Lufta har gått ut av meg, og eg lukkar lett augene for sandkassen som har danna seg på golvet i løpet av dagen. Resten av kvelden skal eg ligga på sofaen og gjera absolutt ingenting, velfortjent etter ein heil dag som aleinemamma. Christian har jobba 12-timarsskift i dag, og rakk akkurat heim til å ta kveldsstellet på Vincent - utrulig kjedelig for både far og sønn å sjåast så lite i løpet av dagen. Vel vel - roen har iallfall senka seg i heimen, og Vincent har sovna med eit tilfreds smil om munnen og sandkorn i magen. I dag har me nemlig kosa oss gløgg ute i maisola, og timane har berre flydd forbi. Me har sklidd ørten gongar i den gule plastsklia, studert (og holdt) tissemaurene som held til under steinen i terrassetrappa, leika ei heil stund i sandkassen (me var så heldige å fann ei heil korg med sandkasseleiker), flytta plastbord og stolar ut av leikehuset og opp på terrassen, og me dekka på med fine leikefat og fylte magane med både leikemais og leikesalat. Ikkje rart det ramla ut singelstein og sand når det var kviletid og mamma tok av parkdressen!


Tante Amalie og Vincent i full gong med å vaska leikekjøkkenet


Fjellgeiter

Sidan sola skein frå skyfri himmel og søndagskjensla inntok kroppen for fullt, bestemte Christian og eg oss for å vera ekta nordmenn og gå søndagstur i fjellet. Med Vincent tiggande rundt beina laga me klar saft, kjeks, frukt og sjokolade før me heiv oss i bilen og køyrde til bommen. Derfrå tenkte me at, dresskledte bein skulle få springe rake vegen oppover fjellsida så lenge dei orka - men det viste seg at det ikkje gjekk som fot i hose å følgje stien oppover. Velvel. Vincent kosa seg iallfall ein heil del med å finna småstein, smaka på dei, plukka litt på buskane, sjå på utsikta, holde mamma i handa, peike på andre turgåarar og springe feil veg. Heldigvis hadde me vogna med, så me kom oss eit stykke oppover før me snudde, og då me var nesten nede igjen smaka det godt med niste! Så godt gjorde faktisk fjellufta at Vincent sovna i bilen på veg heim, og sov i mange timar etterpå. Herlig.




Kent - Utan Dina Andetag

Jag vet att du sover
Känner värmen från din hud
Bara lukten gör mig svag
Men jag vågar inte väcka dig nu

Jag skulle ge dig
Allting du pekar på
Men bara när du inte hör
Vågar jag säga så

Jag kan inte ens gå
Utan din luft i mina lungor
Jag kan inte ens stå
När du inte ser på
Och genomskinlig grå blir jag
Utan dina andetag

Min klocka har stannat
Under dina ögonlock
Fladdrar drömmarna forbi
Inuti är du fjäderlätt och vit

Och utan ett ljud
Mitt hjärta i din hand
Har jag tappat bort mitt språk
Det fastnar i ditt hår

Jag kan inte ens gå
Utan din luft i mina lungor
Jag kan inte ens stå
När du inte ser på
Och färglös som en tår blir jag
Utan dina andetag

Vad vore jag
Utan dina andetag






Mitt navn er Silje, jeg er 23 år og bor på Stord sammen med familien min.

Dette er mitt pusterom hvor jeg deler det jeg har på hjertet.

Spørsmål? Kontakt meg på silje.tillung@gmail.com