Godmorgen!

Dagar som startar før 07 er virkelig min favoritt. Den korte aleinetida med kaffien før Vincent står opp og dagen begynner å ordentlig er gull verdt. Synd det på ei anna side er godt å sove, haha.

 

Slike dagar pleier å vera ultraeffektive, dagen i dag intet unntak. Vincent og småtantene levert i barnehage og på skule før kvart over åtte, og eg har rukke ein tjueminutts i solarium og ei lita treningsøkt. Supert! No skal eg hive i meg resten av kaffien og danse ferdig til 50 Cent, høg dunkemusikk slår aldri feil når ein er aleine heime. Straks skal eg køyre oldebesten på ærend, deretter blir det studietid. Eg treng virkelig å rote fram den sjølvdisiplinen... 

 

Ha ein fin dag!




 


Film: verdas finaste latter

Noko av det beste med å vera mamma er dei små, gyldne augneblikka ein kan låsa inst inne i hjarteromma. Alle dei små uttrykka, faktene, orda, tinga han likar som er typiske for akkurat no og som er med på å forme og utvikle den vesle personen. Alt lagrar seg djupt inne i hjartearkivet til mammaen, og eg er utruleg glad for å ha ein blogg (og tjue notatbøker) til å fryse fast tida i, ho går så uendeleg fort. 

 

For eksempel er Pingu den store helten på YouTube for tida. Her er ein liten snutt eg foreviga ved kveldsmaten her om dagen då denne snutten rulla over sølveplet. Hjerteknusar, elsk, verdas finaste latter.  

 

 

 


Fletteguri

Åh, annakvar helg blir eg prinsessenydelig på håret!

 





Fredag 250311

Liste- og planleggingsmenneske til tross; dagane går ikkje alltid heilt etter planen. Berre nokre få punkt er kryssa av på lista nedanfor; til gjengjeld sit eg med eit heilt lass av vanilje- og sjokoladeboller og ein nyvaska leiligheit. I vinduskarmen står dessutan ein liten gjeng med påskelijer og lyser opp, ein takk frå mormor for at ho kom heim til nyvaska hus og ferdig middag.

 

Det har vore ein nydelig dag - med hjerteprikk over i'en. No er det på høg tid å finne senga, har småduppa litt på sofaen ei stund allereie. Natta!

 









I morgon...

... tidleg skal eg hente Amalie og køyre ho på skulen, det blir fint.

... skal eg levere Vincent i barnehagen.

... skal eg ta meg sjølv i nakken og sykle ein tur saman med pumpande rytmer og dårleg kondis. Berre om det er tørt på bakken, vel og merke.

... bør eg lese lyrikkhistorie og anna pensum.

... håpar eg på strålande sol og varmegrader som et opp ti-talet.

... håpar eg Christian skal lunsje på Frugård så han kan kjøpe med seg noko godt til meg.

... skal eg lage middag til mormor, bebbe og småtantene - har fått bestilling på ostesnitzlar.

... er Vincent og eg aleine og skal ha ein finfin ettermiddag saman.

 


 

Lengre rakk eg ikkje å skrive i går kveld før ein liten Vincent kom krypande opp i senga mi og kviskra eit spørjande "allo?" i stummande mørkre. Bakdelen med å berre ha eitt soverom gjer seg innimellom gjeldande, og eg saknar å kunne lese ei bok på senga, eller som i går - ta med meg sølveplet og skrible litt før augene sklir igjen.

 

Så vart det soving allereie før halv 12, og det er superkoselig når Vincent kjem krypande og er halvvegs i draumeland, det er berre at han helst søv i form av eit &-teikn, og kan gjerne tenke seg å sove utan dyne og med beina fint plassert over halsen min. Søten.

 

Vel, no er dagen allereie godt i gong, morgondosen med kaffi er drukken og eg skal krysse eit par ting til av lista mi. Ønsker alle ein strålande fredag!

 

 

 


Fiskebeinsfletta

Åhh, lykketopp. Kall meg overfladisk og kast eit par styggord i min retning, men eg kjenner eg blir nokså lykkeleg når eg endeleg klarar å ordna fiskebeinsfletta på meg sjølv. Eit miniatyrskritt nærmare å bli flinkare med mitt eige hår, haha. Det ser iallfall smashing ut, og var slett ikkje så vanskeleg som eg trudde. Alt eg trengte var ein god porsjon tolmodighet - og på den fronten manglar eg alltid litt. Berre litt. I tillegg såg eg først på denne videoen, og deretter fletta fletta seg nesten sjølv. Fishbone.

 

 







Three Wishes

I dag ønsker eg meg tre ting:

 

 

1. Sydentur med mamma, ordentlig husmorferie med all inclusive, paraplydrinkar og latter, kor den største bekymringen er kva solfaktor me skal smøre oss inn med.

 

2. Sol i staden for vårregn.

 

3. Å bli supergod til å flette håret mitt i alle mulige variantar - snakkar parisarfletter, fiskebeinsfletter, kinafletter og Wang-fletter.


 

Overfladisk og av stor betydning, særlig. No skal eg uansett dra på meg mine svarte Converse og trenchcoaten min og vere sjåfør for oldebestane medan eg multitasker med lyrikkhistorie. Oh yes. Ha ein fin dag!

 

 





Morgonstund

Åhh, eg lever for fine dagar.
Kor fint er det vel å vakna i sjutida av ein liten Vincent som kosar litt ekstra før han står opp og spring i stova og leikar? Toppen av lykke å ligge på magen i senga og betrakta han mens han leikar ivrig og levande med "alle dura" sine. I dag trur eg jammen meg løvepappaen jaga "bebi"elefanten opp langs veggane, og det var like før krokodillen tok eit stort jafs av pappa i det han gjekk forbi - krokodillen er nemlig stor og skummel og har kvasse tenner og kan skremme dei aller aller fleste, spesielt mormor, oldebesto og mamma for eksempel. Det slår meg gong på gong kor stor han er blitt, vesle babyen min.

 

I tillegg vart det sløyfepasta både til frukost og niste, samt egg, o'boy og gryn. God frukost, god niste - toppers med litt fingermat. Fantastisk å ha god tid om morgonen. Etter barnehagelevering rakk eg til og med ein tjuefem-minutts i solarium, og er rimelig fornøyd med å ha truseskille i mars.

 

No er det Starbucks, lyrikkhistorie og ein snikkikk i H&M sin vår/sommar-katalog. Satsar på at resten av dagen vert like fin som den har begynt!

 






Egg å båiii

Det blir himla fint når Vincent skjønner at det er lov å sova ekstra lenge i helger, enn så lenge får ein nøya seg med å stå opp halv sju. Det er ikkje så verst å bli vekt av ein varm liten kropp som kommer krypande under dyna og legger seg inntil deg og koser, og heldigvis vil han ligge og kose ei stund før det er morgon på ordentlig.

 

No har me nettopp hatt "egg å båiii" til frokost - minisjefens favoritt - og har ein rask liten stopp framfor tven før me skal ut på lørdagshandel med oldebesten. Ha ein strålande dag!

 








L.I.F.E.G.O.E.S.O.N.

On my last night on eart, I won't look to the sky
Just breathe in the air and blink in the light
On my last night on earth, I'll pay a high price
To have no regrets and be done with my life

 

Magi.




There's a "new" kid in town

 

Åhh, ein liten flik av hjarta mitt brista i ettermiddag.

Nesten på impuls bestemte me oss for å klyppa ordentlig guttesveis på Vincent i dag, og då frisøren klypte dei fyrste, lange lokkane, var blikket til mammaen vemodig og tårevått. Verdas nydelegaste babyhår!

 

Eigentleg var det på høg tid med ein aldri så liten hårstuss - Vincent har aldri klypt anna enn lugg og "sidehår" sidan det er himla fint med små sjarmørar med halvlangt hår med fall. Men - det er lite praktisk for ein toåring å måtte dytte vekk hår som fell i augene heile tida - så lokkane fekk bein å gå på.

 

Det vart ein heilt ny herremann som hoppa ned frå frisørstolen og erklærte seg sjølv for " 'edig!". Heldigvis vart han superfornøyd og fortalte til alle han møtte at han hadde "tløppt" seg og tok seg til det nyfriserte håret. Det blir stas å visa seg fram i barnehagen i morgon!

 

Før og etter

 







Sykkelfantomet strikes back

"See you in the afterlife, med tynne lår," skreiv eg til Christian på Facechat etter å ha gitt meg sjølv eit realt nakkadrag og spart opp tilstrekkelege mengder motivasjon. At eg tidlegare sykla mil etter mil utan problem - helst fleire gonger i veka - heller mot uforståeleg, men slik var det altså for åtte-ni år sidan. I dag rota eg fram sykkelbuksa frå mine glansdagar innan sykkelsporten og styrte skritta mot garasjetrappa medan eg klappa meg sjølv på lomma. Ny speleliste, ny ipod. Ein kjem seg nemlig verken framover eller bakover utan skikkeleg musikk på øyro, og det er iallfall umogleg å komme seg opp Helvetesbakken utan skikkeleg rytme. Lettare er det då å suse i nedoverbakkane og veifte med hendene i lufta medan ein syng av full hals berre fordi ein endeleg har fått pusten igjen.

 

Uansett - i mørkret, bak ein drøss med andre svekne syklar, stod Vidunderet (hans døypenamn) og skein og kviskra fine motivasjonsord i øyro mine, og etter mykje raksling, dytting, banning og steiking klarte eg å riksle han fram frå resten av syklane. ... Berre for å oppdage at all luft var gått utav hjula. Hallehjula.

 

(Ein kjem seg nemlig verken framover eller bakover utan tilstrekkeleg med luft i hjula heller...)

 

No får det bli tynne lår og spretten rumpe i morgon i staden for, hadde eg berre fått lagra motivasjonen min ein eller annan stad i hjernen. No drikk eg kaffi som "plaster på såret", det er ikkje verst det heller.

 

 

 



 


Tatoveringsinspo - vol. I

Skulle ønska eg hadde
eit hjarta fylt med
mot nok
til å la meg tatovera.

 

Så himla fint.

 

Den skulle vore
råstilig,
sexy og
nydeleg

 

samstundes.

 

Eg har ein
forkjærleik
for vakre ord
i fin skrift,

ribbein/sider,
nakke og
skulderblad.

 

Åh, merk meg med blekk.

 









 



Source: Tattoologist / weheartit

 


Matpakkemamma

Me har ein skjevelei liten gut - alle skjever kjem heim så godt som urørte anten det er kaviar, leverpostei, skinkeost eller kvitost som toppar dei.

 

Difor, når avkommet trugar med matstreik i barnehagen, må mor trekke andre kaniner opp av flosshatten, andre ess fram frå ermet. Løysinga her i heimen har blitt å laga ein liten boks salat (agurk, paprika og babymais), ein liten boks full av gryn - og innimellom ein miniboks med kokt egg. I tillegg til ei lita skjeve eller eit knekkebrød. Varisjon er hovudingrediens, og det er langt kjekkare å eta mat som ser innbydande ut!

 

 

Dagens matpakke










Start me from scratch

Så byrjar eg.
Nølande.


Orda formar seg på leppene,
ilingar vert sendt til fingerspissane
og eg let fingrane gli over tastaturet.

 

Resultat tre månadar bloggpause:
intens skrivekløe.

 

Nytt årstal på kalenderen,
eit heilt år eldre,
mange centimeter vakse erfaringsmessig.

 

Hjarta er rukke å bli to heile år.

~

 

Gnikk søvnen or augo,

eg har børsta støvet av sølveplet
og er tilbake.

 

 




Mitt navn er Silje, jeg er 23 år og bor på Stord sammen med familien min.

Dette er mitt pusterom hvor jeg deler det jeg har på hjertet.

Spørsmål? Kontakt meg på silje.tillung@gmail.com