Nurket i magen er...

mest sannsynleg ein liten gut!
Eg skriv mest sannsynleg, fordi navlestrengen låg mellom beina - noko som gjorde det vanskelig å sei noko heilt sikkert. Men, doktordamen som utførte ultralyden syns da likna mest på ein gut. Og når ho forklarte syns igrunn eg og da. Men tør ein å gå til innkjøp av lyseblå ting når navlestrengen låg i vegen? Mamma tør ikkje. Ikkje eg heller, trur eg, endo kor mykje eg klør etter å få begynna å handla saker og ting. Muligvis me bestiller oss ein time hos privatlege, for eg vil veta heilt sikkert.
Uansett, ultralyd på Haukeland var fantastisk. Dei skifta mellom vanlig UL og 3D - tenk, eg fekk sjå litle guten vår i 3D! Så fantastisk, trekkene i ansiktet kom tydelig fram, ein kunne sjå dei lukka augene, nasa, øyra, munn... anbefalast. Ultralyden på Haukeland var og ein rolig opplevelse - under UL på Stord rann da ein stri straum med sjukepleiarar (?) som kom og gjekk, og eg er sikker på at ei tid var det 7 andre enn oss inne på undersøkelsesrommet. Det er ikkje noko særleg når ein ligg med magen bar og tårer i augo over den vesle som rører seg høgt oppe på flatskjermen. Eg syns ultralyd skal vera ein privatsak mellom mor, far og lege. I Bergen, derimot, var det forheng rundt meg, og det var kun eg og doktoren. Eg fekk til og med puta under rygg og bein.

No er det iallfall utruleg mykje aktivitet i magen. Godt å kjenna! Eg trur at om eg ligg heilt i ro kan ein kjenne det utanpå også. For det byrjar å bli kraftige spark, gitt.

Hadde andre tørt å begynna å kjøpa på lyseblått?




Kommentarer:

Skriv en ny kommentar:

Navn
Husk meg ?

E-post:

URL:

Kommentar:

Trackback
Trackback-URL for dette innlegget:
http://blogsoft.no/trackback/ping/6119060


Mitt navn er Silje, jeg er 23 år og bor på Stord sammen med familien min.

Dette er mitt pusterom hvor jeg deler det jeg har på hjertet.

Spørsmål? Kontakt meg på silje.tillung@gmail.com